CDA in dilutes (blauw en lilac)

Bij voorkeur dilutes niet combineren met een andere dilute (lilac, lilac merle, blauw, slate merle). Het “mag” wel maar wordt afgeraden omdat het kan resulteren in onder anderen huidaandoeningen.

Mijn eigen woorden. Ze waren te zien op elke pagina over dilutes. But I stand corrected. Ik ben me wat meer gaan verdiepen in de aandoeningen die bedoeld worden. En de bovenstaande zin, nouja, die klopt dus niet.

Er komen wel eens huid- en vacht- problemen voor bij dilutes (blauw en lilac). Deze zijn dus wel erfelijk. Maar de kans op aandoening schuilt niet in het kruisen van twee dilutes. Elke dilute heeft kans op problemen, ongeacht de kleuren van diens ouders. 

Color Dilution Alopecia

Of in het kort: CDA. Dat is de aandoening die bedoeld wordt als het gaat om de “problemen” met blauwe en lilac honden. En dat geldt niet alleen voor border collies, maar voor alle rassen waar dilutes in voor komen.

Wat doet CDA?

Even kort door de bocht gezegd: het zorgt voor verdunning van het haar en/of haar uitval. Nu zijn er veel meer (soortgelijke) aandoeningen en ziektes met het zelfde effect, maar bij CDA wordt de link gelegd met honden die een verdunde (dilute) vachtkleur hebben. Honden met een dilute vacht hebben een andere verdeling van het pigment dan honden met een normale kleur. Doordat het pigment anders verdeeld wordt over de vacht en huid wordt de kleur verdund. De verdunning wordt dus veroorzaakt door onregelmatigheden in melanine (pigment) overdracht en opslag. Op zich is daar weinig mis mee. Maar er zijn dus gevallen waarbij dat niet goed gaat en waarbij de verdeling van melanine dusdanig verstoord is, dat de haren en huid verzwakken. In die gevallen spreekt men van CDA.

De meest voorkomende symptomen van CDA zijn:

  • Droge en doffe vacht
  • Haren breken gemakkelijk af (zijn zwak van structuur)
  • Haarverlies (weinig haar tot zelfs kaal op sommige plekken)
  • Bacteriële huidinfecties als veel voorkomend gevolg

Hoe herken je CDA?

De pups worden met een normale dikke en gezond-ogende vacht geboren. Bij hele lichte honden (licht blauw en licht lilac) met CDA zullen de symptomen zo rond de 6 maanden naar boven komen. Eerder of later kan altijd, het is maar een gemiddelde. Bij wat donkerdere dilutes (donker blauw en donker lilac) kan het langer duren voor je iets zult zien, soms zelfs pas als de honden 2 of 3 jaar oud zijn.

Behandeling?

CDA is niet te genezen. Werd gezegd. “Het haarverlies is permanent”. Er is echter 1 hond, een labrador genaamd Gunner, waarbij het haar terug is gegroeid. Daarover vind je hier meer (in het Engels). Ik heb het dieet vertaald, maar heb er verder zelf geen ervaring mee:

Eten: Wellness Core, Ocean Formula (geen graan, fish-only proteïne), 2x per dag.
Organische Ongefilterde Appelazijn:  2 Eetlepels bij elke maaltijd.
Vitamine A: 24,000 IU* – 2x daags (bij de maaltijd). Na 30 dagen goed resultaat de hoeveelheid minderen naar 10,000 IU per maaltijd.
Melatonine: 10 mg – 2x daags (bij de maaltijd)
Vis Olie Capsules: Ongeveer 2000mg EPA per dag 1200 mg DH (deze vóór de maaltijd geven)

*IU staat voor International Unit, en wordt gebruikt om hoeveelheden vitamines en medicijnen ed te bepalen.

Buiten Gunner zijn er weinig tot geen succesverhalen waarbij het haar ook daadwerkelijk terug is gegroeid. Over het algemeen kunnen er wel supplementen gevoerd worden om de huid en vacht te behoeden van verdere infecties en irritaties en dergelijken.

Erfelijkheid?

Nu de belangrijke vraag: is CDA erfelijk? Ja. Hoe het exact vererft is alleen nog niet duidelijk. Het heeft dus niets te maken met of je een dilute op een dilute gezet hebt. Elke hond die “dd” is (dus dilute) heeft kans op CDA als dat in de lijnen zit. Maar nu komt het lastige. CDA komt alleen naar boven in dilutes. Dat betekent niet dat andere honden het niet bij zich kunnen dragen. Uit twee zwart witte ouders kan dus net zo goed een dilute met CDA komen als uit twee blauwe of lilac ouders.  Doordat het alleen de dilute honden aantast, kan het generaties lang verborgen blijven voor het weer naar boven komt. Erfelijkheid speelt dus wel degelijk een rol, maar hoe precies, daar wordt nog naar gezocht.

Fokken met dilutes kan dus prima, zolang er geen gevallen van CDA bekend zijn in de lijnen. Het is een keuze die elke fokker voor zichzelf even af moet wegen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s